بوی یاس تو مرا تجربه عنبر برد

آنکه شد مست رخت از می وخم مستغنی ست

لعل تو رونق هر میکده وساغر برد

مهر تو کشت به دل مهر بتان عالم

خال تو جلوه هر لیلی وهر دلبر برد

چون که ابلیس نشدرام ولای کوی ات

آتش خشم خدا بر دل وهم بر سر برد

سائل کوی ولا دوش به بازار فنون

حاصل شعبده و ورد شب ساحر برد

اللهم اجعلنی من الطالبین دم المقتول بکربلا

وی بهترین ترانه آسمان بیا

ای تابش هزار آفتاب به پیش رخت

چون کورسوئی از آنسوی کهکشان بیا

زخم عدو ببین به قلب کسان ای دوست

ای تارومارکننده ناکثان بیا

ازدوری ات خالی بشد پیمانه زمین

ای برکت سفره آزادگان بیا

در غیبتت غضب کرده آسمان به زمین

ای نغمه ساز سحاب وترنم باران بیا

از هدهد صبا به تمنا خواهشی است

چون نامه ای بخواهم فرستم به سلطان بیا

سرخوش زمی واز خم واز ساغر پنهانیم

پنهان زدیده بی فروغ بیدلان بیا

بس گوهری که فشاندند عاشقان ز دوچشم

ای شور دل ای مهدی صاحب زمان بیا

ای شور دل ای مهدی صاحب زمان بیا

بعد ازمدتها که انگار کششی از سوی دلستان به دست نیامده بود چشممان به اندک

 ذوقی وصد البته نمی از یم فیض لایزال روشن که چنین ترنمی از آن تراوش کرد که

 چو پای ملخی تقدیم به آستان سلیمان ملک جان ویوسف فاطمه(س).صله ما هم

 ظهور خودش وحفظ نایبش سیدعلی عزیز:

 می وصلت چو در بهار ننوشیدم ودر آذر هم

 بگو که میکده ویران خم ومجمر هم

عطش جان زلعلت اگر که ننشیند

ننشیند به هفت دریا وبه کوثر هم

آتش مهرت چو در دل این بینوا بنشست

نه عجب دان که در دل گبر وکافر هم

بدین بدی که مردمان می شناسندم

زخلق رانده شدم زسوی داور هم

به کوچه های نیازت عجیب می نوازندم

زآسمان سنگ ببارد زطرف دیگر هم

فغان زتیغ ابرو به وقت غمازی

بساط عیش براندازد ومی وساغر هم

به نام تو نامم گره خورده خرده مگیر

غبار به کوه زخمه نسازد به گوهر هم

به گوش دل ترانه ای بخوان که دگر

به گوش سر وعظ نرود حدیث مکرر هم

اللهم عجل فی ظهور مولانا

مهدی بیا...

          مهدی بیا...

                         نوبت به تو رسیده.

مارا از این هوای سراسیمه دور کن

                 وقتی برای بدرقه عشق می روی

 از کوچه های خسته ماهم عبور کن

****

دل خسته وبیچاره شد تو نیامدی آسمان هم به من خندید

ومهتاب دل زار مرا در حال گدایی یک ارزن محبت دید

آقا....

آقا.....نمی دانم چه باید بکنیم تا توبیایی...

اما تو به کردار ما نگاه نکن به دل کرور کرور بیچاره وگرفتار نظری بیانداز تا ببینی هر چند ممکن

است نام تو را هم تا به حال نشنیده اند اما تک تک سلولهایشان فریاد می زند :

کجاست یاری دهنده نیازمندان 

آقا بیا به خاطر باران ظهور کن

مارا ازاین هوای سراسیمه دور کن

وقتی برای بدرقه عشق می روی

از کوچه های خسته ما هم عبور کن

**********

کوچه های شهر ما ویران نمی ماند عزیز

کاروبار عشق بی سامان نمی ماند عزیز

یک نفر فردا زمین را نور باران می کند

مهدی ما تاابد پنهان نمی ماند عزیز

****************

از عشق توگفتیم ونمک گیر شدیم

تاساحل چشمان تو تکثیر شدیم

گفتند غروب جمعه خواهی آمد

آنقدر نیامدی که ما پیر شدیم

************************

برای آمدنت انتظار کافی نیست

دعا واشک دلهای بی قرار کافی نیست

خودت دعایی بکن ای نازنین که برگردی

دعای این همه شب زنده دار کافی نیست

الهم عجل لولیک الفرج

ماخلق الله العباد الا لیعرفوه واذا عرفوه عبدوه

خدا بندگان را نیافرید جز برای شناخت خود تاهنگامی که اورا شناختند عبادتش کنند

عمریست که از حضور او جاماندیم

در غربت سرد خویش تنها ماندیم

او منتظر ماست که ما برگردیم

ماییم که در غیبت کبری ماندیم

چه روزها كه يك به يك غروب شد نيامدي

چه بغض ها كه در گلو رسوخ شد،نيامدي

خليل آتشين سخن،«تبر به دوش»بت شكن

خداي ما دوباره،سنگ وچوب شد نيامدي

براي ما كه خسته ايم ودل شكسته ايم،نه

ولي براي عده اي،جه خوب شد نيامدي

تمام طول هفته را در انتظار جمعه ايم

دوباره صبح وظهر وعصر،غروب شد نيامدي

                 گنج نهان می آید

                         آرامش جان عاشقان می آید

                                           بر بام سحر طلایه داران ظهور

  گفتند که صاحب الزمان می آید.

شهادت امام علی(ع) مولود کعبه وشهید محراب تسلیت باد

                                          لعل لب تو ببین که خوارم کرده است

سرگشته شدم میان زلف سیه ات

                                        ابروی کمان توچه کارم کرده است

عارف صفت روی تو را دید به قلبش

                                         دردا که گنه دلم سیاهم کرده است

عابد به تمنای تو محراب نشین شد

                                        خادم مسجد ومحراب جوابم کرده است

در میخانه زدم تا که جوابم بدهی

                                        زین سبب پیر خرابات عتابم کرده است

چون به هر سو طلب وصل توکردم جانا

                                      هاتف غیب دیوانه خطابم کرده است

در ره عشق تو ای دل گوش سر بسته بشد

                                     نشنید م همه لعنی که به کارم کرده است

میلاد کریم اهل بیت مبارک باد

                        به دخمه ضجه دلگیر تا کی

                                 به مسلخ غرق خون صدها کبوتر

                                                      هلا٬ یا منتقم تاخیر تا کی

روشن شود جهانی وقتی که تو بیایی

              ماندم در انتظارت ای کوکب هدایت

بنما جمال خود را ای آیت خدایی

**********************************************************

 میشه اون روزی بیاد هنوز نرفتیم زیر خاک

روزی که دیگه نگیم"متی ترانا ونراک"

                       قطره هاي اشك به پاي شادي خواهد ريخت.

                             نيزار از گامهاي او موسيقي غم را به فراموشي خواهد خواند و....

قلب مرداب به عشق او به تپش خواهد افتاد.

ای نغمه پرداز غمت تنبور دلها

ای سربدار حسرتت منصور دلها

ای مرجع تقلید شبنم قلب صافت

شمع وگل وپروانه با هم در طوافت

دار العزا شد سینه ها پس کی می آیی

خون شد دل آئینه ها پس کی می آیی

ای قبله جانهای عاشق بیا

دلبر ما دل ما برد وبه ما رخ ننمود

************************************************

                         گرطبیبانه بیایی به سر بالینم

به دو عالم ندهم لذت بیماری را

خوشا چشمی که می ماند وفادار گل نرگس

السلام علیک یا قائم آل محمد

گاهی وصال دور تو را آه می کشم

                      وقتی نمی رسم به خیال وصل تو

من دل صبور تو را آه می کشم

از پنجره اتاق غم گرفته ام..

              غروب خورشید یک جمعه دیگر را هم می بینم

                        ...وتو هنوز چشمان منتظران را لایق روئیتت نمی دانی

..این جمعه هم گذشت

تا جمعه دیگر...... که مرده... وکه زنده ؟

                      در راه وصال تو ملامت نخریم     

                                                                        باسکه مهر تو سلامت نخریم

                      رندانه چوققنوس به آتش بزنیم 

                                                                        باخاکستر خویش جز عنایت نخریم

                 چهره گل باغ وصحرا را گلستان می کند

                                        دیدن«مهدی»هزاران درد درمان می کند

                 مدعی گوید که با یک گل نمی گردد بهار

                                        ما گلی داریم که عالم را گلستان می کند

 گفته بودم چو بیا یی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیا یی

 هر یوسفی که یوسف زهرا نمی شود

 لعل لبان شکرین یار بی وفا

                  آن موسم وداع وهجران غم فزا

آن صورت نکو وزنخدان دلگشا

                 آن خنده ملیح وآن ابروی کمان

آن دیده شرربار وروی با صفا

                 هرلحظه یادم آورد ایام وصل را

خود را مهیا کنم برای فرداها